Morano Calabro

Het beeld komt voort uit de stedenbouwkundige structuur. De huizen liggen in gestapelde ringen langs een geïsoleerde verhoging, met rode pannendaken, smalle steegjes, trappen en arcades die afdalen naar de historische wijken. Vanuit het dal doet het silhouet denken aan een op een helling gebouwde kerststal.

Op de top staan de ruïnes van het Normandische kasteel, in de eeuwen daarna uitgebreid. Van bovenaf reikt het zicht over de Coscile-vlakte en de toppen van het massief, en wordt de logica van de kern in één oogopslag leesbaar.

In het dorp staan meerdere historische kerken, waaronder de Collegiata dei Santi Pietro e Paolo, een van de oudste van de kern, en de Collegiata di Santa Maria Maddalena, herkenbaar aan de met majolica beklede koepel en de klokkentoren die het silhouet domineert.

De wandeling gaat bergop en vraagt om comfortabele schoenen: de hellingen zijn constant en de ondergrond is vaak steen. Dit is een bezoek dat je rustig doet, geen stop van twintig minuten.

Morano hoort bij de Calabrische kant van het Nationaal Park Pollino, het grootste beschermde gebied van Italië, ook erkend als UNESCO Global Geopark. Vanaf hier vertrekken routes naar de hoge delen van het massief, waar de Loricato-dennen groeien.

Het dorp ligt anders dan het Lao-dal: de rivier stroomt verder westelijk, richting de grens met Basilicata en vervolgens richting de Tyrreense Zee. Het zijn twee verschillende delen van hetzelfde park, beide op dezelfde dag bereikbaar.

De meest voorkomende combinatie is de raftafdaling in de ochtend, wanneer het water kouder is maar de omstandigheden beter, en het dorpsbezoek in de middag. De transfer vanuit Laino Borgo duurt ongeveer een half uur met de auto.

Wie de langere formats kiest, zoals de tweedaagse expedities, geeft Morano liever een aparte halve dag. De rivieractiviteiten blijven hoe dan ook op de Lao: naar Morano ga je voor het dorp, niet voor de rivier.